“พ่ออยู่ที่ไหน” ใจลูกก็อยู่ที่นั่น

p3

“พ่ออยู่ที่ไหน” ใจลูกก็อยู่ที่นั่น

คุณตานิตย์ สีหจักร์ อายุ 100 ปี หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยจากบริเวณหมู่บ้านหนองไทร
ตำบลไร่เก่า อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561

ลูกๆของตานิตย์ขอความช่วยเหลือมายังศูนย์ข้อมูลคนหาย ให้ช่วยประชาสัมพันธ์เรื่องราว
การหายตัวของตานิตย์ผ่านเพจศูนย์ข้อมูลคนหาย เพื่อหวังว่าใครอาจจะพบเจอคุณตาที่ไหนสักแห่ง
หลังจากนั้นทีมงานลงพื้นที่ติดตามหาคุณตาอย่างละเอียดในทุกตารางนิ้วของตำบลไร่เก่า
อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ไม่ว่าจะกี่ครั้งปาฏิหาริย์ก็ไม่เคยเข้าข้าง..

เป็นเวลากว่า 8 เดือนที่ลูกๆไม่เคยหยุดการค้นหา … ถึงแม้ว่าจะเจอเพียงไม้เท้าและรองเท้า
ความหวังในการได้พบพ่ออีกสักครั้งก็ไม่เคยล้มเลิก

“ฉันจะตามหาพ่อทั้งชีวิต” ป้านี ลูกสาวตานิตย์พูดอย่างหนักแน่น
“รู้ทั้งรู้ว่าพ่อมีอาการหลงลืม และต้องดูแลอย่างใกล้ชิดเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายก็พลาดจนได้”
การหายตัวไปของพ่อจึงเป็นเรื่องค้างคาใจสำหรับชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ของป้านี

ทุกซอกทุกมุมถูกค้นหาซ้ำแล้วซ้ำอีก ลูกๆทุกคนภาวนาขอเพียงได้รู้ว่าพ่ออยู่ตรงไหน
ไม่ว่าจะเป็นหรือตายก็อยากได้พบพ่ออีกครั้ง

“พ่ออยู่ที่ไหน” เป็นประโยคคำถามที่ป้านีและพี่ๆน้องๆทุกคนเฝ้าคิดวนเวียนอยู่ในหัว
ท่ามกลางความล้มเหลวผิดหวัง ป้านียังเหลือพื้นที่ให้กับความหวังเล็กๆในใจ

“อยากได้เลี้ยงดูพ่ออีกหน่อยก็ยังดี การหายไปแบบนี้ทำให้ทุกอย่างมันไม่สิ้นสุดเสียที เหมือนไม่ได้ดูแลกันในวาระสุดท้าย”

สิ่งสุดท้ายที่อยากร้องขอต่อโชคชะตา หากพบเจอกันแบบมีลมหายใจไม่ได้
ก็ขอได้เจอกระดูกของพ่อก็เพียงพอ …การรอคอยจะได้ถึงเวลาสิ้นสุดเสียที

“มีเพียงความหวังและกำลังใจที่มีให้กันเท่านั้น ที่ทำให้การรอของเรามีความหมาย รอจะได้พ่อคืนมาในสักวัน”

Share Button

ปลายสายแห่งความหวัง…….

ปลายสายแห่งความหวัง…….

“อีหนูยายได้คุยกับลูกชายของยายแล้วนะลูก
ยายมีความสุขเหลือเกิน ขอบคุณหนูมากสำหรับคำแนะนำ
ในการตามหาลูกชาย ความสุขของคนเป็นแม่
แค่นี้ก็ชื่นใจมากแล้วลูกเอ่ย ขอให้หนูเจริญๆนะลูก
บทสนทนาของหญิงชราทางสายโทรศัพท์”

ทุกวันที่ “ศูนย์ข้อมูลคนหาย มูลนิธิกระจกเงา”
จะทำการรับแจ้งประสานงานและให้คำแนะนำ
ในการติดตามหาคนหายทางสายโทรศัพท์
วันละ 5-7 ครอบครัว ทุกสายที่โทรเข้ามาล้วนมีความหวัง
ว่าจะได้รับการช่วยเหลือ หน้าที่ของเราคือการให้คำปรึกษา
คำแนะนำ รวมไปถึงการให้กำลังใจบุคคลที่โทรเข้ามา
เพราะทุกสายต่างมีความทุกข์
ต้องการระบายเพื่อหาทางออกให้กับตัวเอง
และความหวังในการพบเจออีกคนที่หายไป ……

ตลอดเวลาของการสนทนากับคุณยายท่านนี้
เราสัมผัสถึงความสุขผ่านปลายสายโทรศัพท์ของผู้เป็นแม่
ที่ได้มีโอกาสได้ยินเสียงลูกชายที่รักอีกครั้ง
และยังมีหลายครอบครัวที่ได้ประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้
คนที่หายไปจากบ้าน….
ไม่ยอมติดต่อกับคนทางบ้าน
เพียงเพราะคิดว่าไม่อยากให้ใครเป็นห่วง
แต่การเงียบหายไปนั้นยิ่งทำให้คนในครอบครัว
เป็นห่วงเขาและเธอมากขึ้นกว่าเดิม

หน้าที่ของคนรับสายโทรศัพท์
ผู้เป็นเสมือนปลายทางแห่งความหวัง
ถึงแม้บางครั้งคนที่ทำหน้าที่ตรงนี้อาจไม่มีเวลา
ส่วนตัวมากนัก แต่พวกเราเองก็รู้สึกดีที่อย่างน้อย
การอุทิศชีวิตในการทำงานของเราให้กับครอบครัวคนหาย
เรายังได้เป็นที่พึ่งพา เป็นความหวังของใครหลายๆ คน
หลายๆ ครอบครัวที่โทรเข้ามาหาเรา
ด้วยความหวังร่วมกันว่าการรอคอยจะได้สิ้นสุดลง

“การรอคอยต้องมีวันสิ้นสุด”
ศูนย์ข้อมูลคนหาย มูลนิธิกระจกเงา

mirror1

Share Button